16.04.2011

برنامۀ نهم:

چالش های فرهنگی فراراه جوانان در افغانستان

مجری برنامه: سید حامد احمدی

شبکۀ فرهنگی جوانان به ادامۀ گفتمانهای فرهنگی خود، اینبار کوشیده است موضوع مشکلات فرهنگی جوانان را به بحث بکشد.

در گفتمان کنونی از دانشجویان بسیار گرامی دعوت کردیم تا مشکلات فرهنگی جوانان در افغانستان را مورد بحث قرار داده و در حد امکان، راه حلی برای برون رفت از این مشکلات جستجو گردد.

مهمانان عزیز ما هریک آقایان لطف علی بیگزاد ، سلمان علی عابر، حسین پیام، محمد حسن سمنگانی و حسن جعفری و بانوان گرامی هر یک خانم صفیه و خانم نیلوفرلنگری دانشجویان دانشگاه بلخ از طریق خط تلفون با استدیو وصل استند. .

گزارشهای ولایات

این گفتمانها در پنج ولایت در مورد موضوعات گونا گون راه اندازی شد که در جریان این برنامه ها به حاضرین در مورد شبکۀ فرهنگی جوانان چنین معلومات ارائه گردید:

شبکۀ فرهنگی جوانان در پنج ولایت افغانستان نمایندگی یا فوکل پایند دارد که مسؤولین شبکۀ فرهنگی جوانان در ولایات نیز مسؤولیت دارند تا در پیوند با مسایل فرهنگی و هنری با دانش آموزان آن ولایتها گفتمانهای مفیدی را در زمینه راه اندازی کنند تا از نتایج به دست آمده از گفتمانهای ولایات و کابل، گفتمان دیگری در رادیو صبح بخیر افغانستان راه اندازی گردد و از این طریق بتوانیم میان دانشگاهها و دانش آموزان کابل و ولایات هماهنگی ایجاد کنیم و آنان را از وضعیت فرهنگی یک دیگر آگاه ساخته، برای حل مشکلاتی که فراراه تقویت و گسترش ارزشهای فرهنگی در دانشگاهها وجود دارد، راهکارهای درست را دریابیم.

در گفتمانهای انجام شده از سوی شبکۀ فرهنگی جوانان در دانشگاههای کابل و ولایات به طور مجموع چنین آمده است:

نوجوانان و جوانان نقش مهم و تعیین كننده یی در ساختن جامعه به عهده دارند، لذا درک و شناخت مشكلات و پرابلمهای جوانان میتواند كمك شایانی به والدین، مربیان و مسؤولان امور نماید تا آنها در نحوۀ برخورد خویش با این قشر رسالتمند دقت نظر داشته باشند.

معضلات و مشكلات نوجوانان و جوانان در جوامع مختلف و فرهنگهای گوناگون، از هم متفاوت است. مشکلاتی كه نوجوانان روستایی دارند با مشکلات نوجوانان شهری مشابهت ندارد و حتی نوجوانان و جوانانی كه در یك شهر بزرگ زندگی میكنند اما تابع خرده فرهنگهای گوناگون میباشند و پایگاههای اجتماعی متفاوتی دارند، دارای مشكلات مشابه نیستند.

روشهای شناخت مشكلات نوجوانان

برای پی بردن به موجودیت، تعداد و همچنان نوعیت و كیفیت مشكلات و معضلات نوجوانان میتوان از چند راه اقدام كرد:

- مشاهدۀ مستقیم اعمال و حركات فرد نو جوان كه ممكن است به صورت اتفاقی یا برنامه ریزی شده انجام گیرد.

- مصاحبۀ مستقیم با نوجوان و خواستن از او كه ا ز مشكلاتش سخن بگوید.

- استفاده از پرسشنامه خاص.

- مطالعه و تحلیل نظرهایی كه پزشك، معلم، دوستان و… دربارۀ ان نوجوان مورد نظر اظهار مینمایند.

- تحلیل یادداشتهای روزانۀ نوجوان.

انواع مسایل و مشكلات نوجوان

مسایل یا مشكلات نوجوان را بدون این كه از پیوستگی آنها به همدیگر غافل بود یا آن را طبقه بندی تلقی نمود، میتوان به صورت زیر بخش بندی كرد:

- مشكلات بدنی از قبیل نداشتن تناسب اندام مطلوب، محرومیت ازخواب و استراحت كافی، احساس خستگی و نگرانی از چگونگی ارضای مطلوب و شروع آن و …

- مشكلات شخصیتی از قبیل احساس حقارت، كمرویی، كمبوداعتماد به نفس ، احساس فشار از اطرافیان، نگرانی از پذیرفتن در میان همگنان، هیجانی و افراطی بودن، عصبانیت فوری، نگرانی از بی مهری و بی احترامی اطرافیان مخصوصاً هم صنفان.

- مشكلات وضع و موقعیت اجتماعی از قبیل ناشیگری در فعالیتهای اجتماعی ، ترس از برخورد با مردم، احساس ناشیگری در برقراری روابط روزانه با همکاران، ترس از قبول مسؤولیت، ترس ازنارسایی در همانند سازی با دوستان، ندانستن اینكه چگونه روشها و شیوه ها و لباس های مناسب انتخاب كند، علاقه به عضویت در یك گروه و در عین حال نگرانی از آیندۀ آن، علاقه به گفتگو با مردم واحساس نگرانی از موفقیت در این امر …

- مشكلات دینی واخلاقی از قبیل نیاز و علاقه به اطلاعات لازم دربارۀ مسایل دینی، نداشتن معیارهای صحیح و مطمین برای تشخیص حق از باطل و …

- مشكلات مربوط به مکتب و مطالعه از قبیل عجز از تمركز حواس، نداشتن روشهای مطالعۀ درست، رویای بیداری هنگام مطالعه، احساس ناتوانی در خوب خواندن و خوب نوشتن، تردید دربارۀ ارزشهای حاکم بر محیط مکتب، تنفر از بعضی درسها و معلمان ، اندیشه دربارۀ امتحان و نگرانی ازآن‌، دوست نداشتن مکتب، ترس از سخن گفتن در صنف و در حضور همصنفان، تردید در ورود به دانشگاه و احساس ضرورت راهنما برای ورود به دانشگاه و انتخاب رشته و …

- مشكلات انتخاب شغل از قبیل احساس نیاز به انتخاب شغل، نداشتن چگونگی انتخاب شغل موفق، نگرانی از موفقیت مادی و موقعیتی در شغل، ناتوانی در تشخیص شغل مناسب با استعدادهای واقعی و رغبتها، نگرانی از كیفیت صرف و پس انداز كردن درآمد . (*)

با در نظر داشت نکات ذکر شده، در این گفتمانها با جوانان و نو جوانان، این پرسشها را به بحث گرفتیم:

1- به صورت عموم مشکلات عمدۀ جوانان در افغانستان چه است؟

2- آیا تاهنوز آزادی بیان و دموکراسی به صورت درست توانسته است جای خود را در جامعۀ ما باز کند یاخیر؟

3 - آیا آزادی بیان و دیگر ارزشهای دموکراسی در کشور ما نهادینه شده است یا خیر؟

4 - طوریکه دیده میشود در گفتمانهایی که در دانشگاهها تدویر میگردد، حضور خانمها کمرنگ است، دلیل حضور نیافتن ایشان در چه است؟

5 - چگونه میتوانیم خانمها و دختران را برای حضور در اجتماعات تشویق کنیم؟

6 - کدام مسایل وموضوعات هنری و فرهنگی در طول ده سال اخیر رونق بیشتر داشته و توانسته است جایی برای خود در جامعه پیدا کند؟

7 – شماری از دختران در کشور از سوی فامیلهای شان از حق تحصیل محروم مانده اند؛ به نظر شما چه باید کرد تا آنها نیز بتوانند از تحصیل بهره بگیرند؟

8 - دسترسی جوانان به مسایل فرهنگی و دانشگاهی تا چه حد است؟

9 - حضور خانمها در دانشگاهها و اجتماعات روزمره افزایش یافته یاخیر؛ اگر نیافته دلیل آن چه است؟

10 - تا کنون کدام نهاد بیشتر به تشویق و همکاری با جوانان پرداخته است ؟

11 - جوانان جهت حل مشکلات خود در دانشگاه و بیرون از دانشگاه کدام فعالیتها را انجام داده و به چه فعالیتهای دیگری ضرورت دارند؟

پس از ارائۀ این پرسشها وبحث پیرامون موضوعات مذکور، هر یک از مهمانان برنامه طی سه دقیقه وقت معینه که برای شان داده شده بود بحث را نتیجه گیری نموده و پیشنهادات مشخص خود را پیرامون موضوع برنامه و اهمیت آن مطرح نمودند.