08:06:2008

در این اواخر از اثر خشک سالی و کمبود آب، عده ی زیادی ازباشنده های ولسوالی البرز ولایت بلخ و بعضی نقاط دیگر در ولایات شمالی مجبور گردیده اند تا خانه و کاشانه خویش را رها و به مناطق دیگر رفته اند.

این بیجاشده گان به رسانه ها گفته اند که مواشی شان به علت نبود آب تلف شده و خودشان حتی برای خوردن چیزی ندارند. این در حالی است که برعلاوه مشکل مهاجرین افغان در کشورهای همسایه معضل بیجاشده گان داخلی نیز طی اضافه از شش سال نه تنها به جای خویش مانده بلکه بنابرعوامل گوناگون مانند جنگ و در گیری نیروهای دولتی و خارجی با مخالفین دولت، نزاع های محلی، بیکاری و در این اواخر خشک سالی نیز به آن افزوده شده است.

چرا تا اکنون دولت و مجامع بین المللی دخیل در این کشور نتوانسته اند به این مشکل رسیده گی کنند؟

همچنان چه راه کار هایی وجود دارد که با به کار گرفتن آن هامی شود از اثرات منفی این گونه حوادث کاسته شود؟

بخش صدای این هفته به برسی همین موضوع اختصاص یافته است. در این بخش محمد اسحق اتمر استاد پوهنتون کابل و کارشناس مسایل اجتماعی به پرسش های شنوندگان پاسخ گفتند.