طی بیش از هفت سال گذشته رسانه ها در افغانستان به سرعت چشمگیری توسعه یافته است.

افغانستان در گذشته هیچگاهی به این پیمانه رسانه های چاپی، صوتی و تصویری را در خود ندیده بود.
در این مدت رسانه های بی شماری عرض اندام کرده است، تعدادی از آنها به نشرات خویش ادامه داده وعده دیگری بعد از اندک زمانی سقوط کرده است.

چیزی که در این میان قابل ذکراست ، آن این که رسانه ها با موانع و چالش های گوناگونی نیز مواجه بوده است.
عده از ژورنالستان به شکل مرموزی به قتل رسیده، به بهانه مختلف زندانی شده و موارد لت کوب تهدید امر عادی به شمار رفته است.
ژورنالستان از جوانب مختلف مورد آزار وشکنجه قرار گرفته که در این میان از مخالفین دولت گرفته تا کارمندان محلی و نیروهای بین المللی همه وهمه به اشکال مختلف در این امر دخیل بوده است.
طی سال گذشته شش تن از ژورنالستان به قتل رسیده که خونین ترین سال برای این صنف به شمارمی آید.
تازه ترین مورد آن درهمین نزدیکی در خوست اتفاق افتاد، به این معنی که نوراجان بهیر خبرنگار افغان را طی عملیات شبخون مانندی، نیروهای خارجی بنام طالب مسلح دستگیر و بعد از مدتی دوباره آزاد گردید.
چگونه ممکن است تا وضعیت رسانه ها و ژورنالستان در عرصه گزارش دهی بهتر گردد؟
بخش صدای این هفته به بررسیِ همین موضوع اختصاص یافته است.
در این بخش آقایان سید محمد امین مجاهد سرمحقق اکادمی علوم ویکی از ژورنالستان سابقه دار، و ضیا بومیا مسوول کمیـته دفاع از ژورنالستان به پرسش های مربوط به موضوع پاسخ گفتند.
قابل ذکراست که خانم ساهره شریف نماینده خوست در ولسِی جرگه، با وجود وعده محکم در این بحث اشتراک نه ورزید.