
آرشیف کتابها |
|
Copyright 2007-2010
All logos, graphics are registered trademarks of CSHRN.
|
خشونت خانواده گی، پیشگفتار مطالب این كتاب، كه عمدتاً صبغۀ نظری ـ اجتماعی دارد، محصول مقالاتی است كه توسط جمعی از فرهیختهگان و اندیشمندان این آب و خاك، در سمپوزیم ملی «راههای برونرفت از خشونت خانوادهگی» ارائه گردید. این سمپوزیم، به تأریخ، از سوی شبكۀ جامعۀ مـــــــــدنی و حقوق بشر افغانستان (CSHRN)، در ولایت هرات سازماندهی و برگزار شد و در آن عدهیی از صاحبنظران ـ كه از قبل مأمور گشته بودند تا پیرامون محورهای مختلف خشونت خانوادهگی، به تحقیق بپردازند ـ ماحصلِ پژوهشهای خویش را به خوانش گرفتند. این سمپوزیم كه در موضوع خود نخستین سمپوزیمی بود كه در این خطه برگزار میشد، مورد استقبال وافر علاقهمندان قرار گرفت. از این رو شبكۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان بر آن شد تا مقالات عرضه شده در این همایش را به چاپ رساند.
این گروه كاری مأموریت خویش را از خوانش این مقالات به عنوان منابع اولیۀ كتاب حاضر آغاز کردند، امّا خیلی زود دریافتند كه اكتفا به این مقالات، برای برآورده ساختن مطلوب فوق، كافی نیست. بناءً اعضای گروه، در راستای نگارش این كتاب، از منابع دیگری نیز بهره بردند، كه عمدهترینشان عبارت بود از منابع علمی ـ تحقیقاتی، قانوننامههای حقوقی ـ جزایی، پژوهشنامههای تحلیلی، گزارشهای مؤسسات و سازمانهای غیردولتی ملی و بینالمللی و دیگر منابع نوشتاری و الكترونیك.
این كتاب، حاوی یك مقدمه و چهار فصل است. مقدمۀ نسبتاً كوتاه این كتاب، نكاتی را در پیوند با سیر تأریخی خشونت، تعریف خشونت در اسناد حقوقی بینالمللی و گونههای مختلف خشونت، احتوا میكند. در فصل اول كتاب، به خشونت خانوادهگی پرداخته شده و به تأریخچۀ آن نیمنگاهی انداخته شده است. در فصل دوم، انواع خشونت خانوادهگی در جغرافیای جامعۀ افغانی، مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. فصل سوم، به بررسی علل و عوامل چندگانهیی اختصاص یافته كه باعث بسیاری از خشونتهای خانوادهگی اند و هر عامل با درنظرداشت زمینۀ تأریخی، اجتماعی و فرهنگی افغانستان بررسی شده است. در فصل پایانی، راهكارهایی به منظور پیشگیری از خشونت خانوادهگی و پاسخگویی به آن در جامعۀ افغانی پیشنهاد و سفارش شده است. در پایان وظیفۀ خود میدانیم از تمام كسانیكه در راستای به انجام رسانیدن این برنامه ما را یاری نمودهاند و با اظهارنظرهای سازندۀ خویش بر غنامندی آن افزوده اند، صمیمانه سپاسگزاری نماییم. همچنین لازم است از دفتر ساحوی كمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در شهر هرات، كه گزارشهای دو سال اخیر خویش را در اختیار ما قرار دادند، قدردانی نماییم. به امید آنكه این اندك، مورد قبول علاقمندان قرار گیرد و به نقد ناقدان ناصح، كاستیها و كژیهای آن رفع گردد و در نهایت، در فرایند نهادینهسازی گفتمان خشونتپرهیزی در جامعۀ افغانی مؤثر افتد. |