درین سه دهۀ اخیر، جهان به صورت کل و افغانستان به گونۀ خاص، دشوارترین مراحل حیات پر از تشنج خود را می گذراند و زندگی هزارها انسان، در معرض نابودی قرار گرفته است. روزانه دهها کودک، زنان بیگناه و مردان ملکی، درین حوادث، جانهای شان را از دست می دهند. با تأسف، که محلات غیرنظامی و به خصوص محلات رهایشی، به آدرس امن برای درگیریهای جنگی مبدل گشته و اکثریت قربانیان این جنگها را مردمان بیگناه تشکیل می دهند.
هرچند، شش سال اخیر، شرایط مناسب تری را برای امنیتهای فردی و اجتماعی، ثبات و آرامش فراهم آورده و جامعۀ بین المللی درین زمینه، سهم با اهمیتی داشته است، اما هنوز هم سخن از صلح، درین جامعۀ به بلاکشیده، بسیار دور از تصور به نظر می رسد.
افغانستان، به میدان تمرینهای جنگجویان دهشت افگن مبدل گشته است. زمانی که درهر گوشه یی از جهان ِ پهناور، انسانها به خون کشانیده می شوند، دیده می شود که عاملین آنها در افغانستان تربیت یافته اند. متأسفانه، این که افغانستان را دهلیز عبور آموزه های تروریسم و سرپناه تروریستان بین المللی می خوانند، یک واقعیتِ جهان امروز است. این بدان معناست که تروریسم نطفه های مهم و اردوگاه های آموزشی خود را در منطقۀ ما گذاشته اند و این پدیده به چالش بزرگ برای مردم ما و دوباره سازی کشور ما مبدل گشته است.
شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، با استفاده از فرصت مناسب، در بزرگداشت از روز صلح برای افغانستان، نکات زیر را، به عنوان مهمترین عناصر، در جهت فراهم آوری صلح، مطرح می نماید.

1. برای ایجاد فضای صلح، تنها مبارزۀ مسلحانه در برابر دشمنان صلح، کافی نیست. بهترین سلاح، در برابر دشمنان صلح، ایجاد فضای پرتحرک اقتصادیست؛ تا آنانی که مستعد به کارند، برای بازسازی میهن، در حرکت آیند؛ نه در تخریب آن. حالا این به یک اصل مبرهن مبدل گشته که دشمنان صلح و ثبات، از جوانان بیکار، سربازگیری می نمایند.

2. دولت، به همکاری جامعۀ جهانی، در فعال سازی میکانیزم آموزش و پرورش توجه بیشتر نماید. هنوز هم اشباح جنگجویی و جنگ منشی در وجود نسل آینده و در زندگی روزمرۀ شان وجود دارد. باید بر تفکر عامه، در پیوند با تفنگ و زمان استفاده از آن، اثر گذاشت و برنامه های مفید آموزشی را شامل سیستم آموزشی نمود.

3. رسیدن به صلح، پیش زمینه های عدالت و مشروعیت قدرت را می طلبد. باید جامعه را به عدالت و اقتدار قانون رهنمایی کرد. دولت باید، به عنوان رهبر این برنامه ها، به یاری جامعۀ بین المللی، سد راه هرنوع تکرار جنایات قرار گیرد و به شهروندان افغانستان، زمینه های زندگی عادلانه را فراهم سازد.

4. تحکیم صلح و ایجاد نظام ِتضمینگر صلح، به تأمین حقوق بشر و شامل سازی جامعۀ مدنی به گفتمان صلح سازی، نیاز مبرم دارد. تقاضا می شود تا دولت افغانستان و جامعۀ بین المللی، بر نقش جامعۀ مدنی در استحکام صلح، دقت بیشتر نموده و در تقویت صلح، ازین مجرای مشروع استفاده نماید.

5. به باور ما، جهان باید در پهلوی افغانستان، با راه اندازی کمپین صلح سازی، نقش بسا فعالتری اتخاذ نماید. به نظر می رسد که نقش رسانه ها، درین زمینه، از اهمیت فراوانی برخوردار است.
شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، برای تمام مردمان جهان با عظمت ما و به خصوص برای مردم مستحق به صلح افغانستان، امنیت، صلح و رفاه اجتماعی، استدعا می نماید.

به امید افغانستان صلح آمیز و با ثبات