28:12:2009

برنامه ی نهم، بخش نخست:

ستراتیژی هماهنگی برای برنامه های نظامی نیروهای امنیتی افغانستان و نیروهای بین المللی در کشور

پژوهش از ملک ستیز، پژوهشگر امور بین المللی

قتل افراد بیگناه در جریان عملیات های نظامی که توسط نظامیان بین المللی و افغان راه اندازی میگردد، باعث سروصداهای زیادی گردیده و بر نقش جامعۀ بین المللی در افغانستان تآثیرات ناسالمی گذاشته است و واکنش ها، پیام ها و دیدگاه های جامعۀ مدنی، رسانه ها و روشنفکران افغانستان را برانگیخته است. در این اواخر، نیروهای ناتو، همراه با نیروهای نظامی ملی، در هم آهنگی با وزارت دفاع کشور، به موافقتنامه یی دست یازیدند که در نتیجه باید برنامه های نظامی و عملیات های نیروهای بین المللی در برابر نیروهای طالبان و القاعده در کشور، در هم آهنگی و همکاری مشترک راه اندازی گردد. هردو جانب موافقه نموده اند که برای راه اندازی این برنامه ها ایجاب می نماید تا همکاری مردم محل در گفتگوی سازنده با نهادهای امنیتی جلب گردیده و با مشاوره و مفاهمۀ آن ها گام های مثبتی برداشته شود.

حضورِ جامعۀ بین المللی در افغانستان، حضورِ مشروع و براساسِ قوانینِ بین المللی بوده و حضورِ حیاتی پنداشته می شود. مردمِ افغانستان به خوبی می دانند، که آن ها به خاطری اینجا آمده اند تا این کشورِ به بلا کشیده، بازسازی گردد و دوباره به عنوانِ یک دولتِ مشروع، با مردمانِ سلحشور، در جامعۀ جهانی حضور یابد. امّا نیروهای بین المللی، با قتلِ مردمِ بیگناه، زمینه های مساعدی را برای دشمنانِ ارزش های انسانی فراهم می آورند؟ قطعنامۀ شورای امنیتِ سازمانِ مللِ متحد در موردِ نقشِ نیروهای ائتلاف در افغانستان صراحت دارد، که این نیروها برای تأمینِ صلح، ظرفیت پروریِ نیروهای امنیتی و نظامی و تأمینِ دولت سازی، گماشته شده اند.

سوگمندانه باید گفت، که قتل افراد بیگناه و خسارات مالی ناشی از عملیات ها، جوهر حضوری جامعۀ بین المللی را در افغانستان خدشه دار ساخته است. حادثۀ روستای عزیزآباد، حوادثی در غزنی، کندز، کاپیسا، فراه و ده ها مثال دیگردر زمینه وجود دارد.

مبحث بی نهایت مهم پیرامون هماهنگی نیرو های نظامی و پیامدهای آن برای کاهش تلفات افراد بی گناه و احترام به ارزش های حقوق بشر خواهانه را در قالب دو برنامه ی رادیویی با حضور نماینده گان سکتور امنیتی داخلی و سخنگوی بخش ملکی ناتو در افغانستان پی گیری کرده ایم.

در برنامه ی نخست به بررسی عوامل عدم هم آهنگی میان نیرو های موجود در افغانستان در چند سال گذشته پرداخته شده و در بخش دوم از منظر آمادگی ها و تلاش های صورت گرفته راه کار های افزایش میزان هم آهنگی میان این نیرو ها و به تبع آن کاهش قربانیان غیرنظامی نبرد های افغانستان جستجو شده است.

مهمانان برنامه:

- تورن جنرال ظاهر عظیمی سخنگوی وزارت دفاع

- آقای زمری بشری سخنگوی وزارت داخله

- آقای تونی وایت سرپرست دفتر سخنگوی نیروهای ملکی ناتو در افغانستان و مسوول امور رسانه ها در دفتر مرکزی پیمان اتلانتیک شمالی- ناتو در بروگسل

ستراتیژی جدید هماهنگی نیروهای نظامی

دور نخست پرسش ها، چیستی مسئله:

- در گام نخست می خواستم از سخنگوی ناتو بپرسم این ستراتیژی چگونه شکل گرفته است و در کجا قابل دسترس میباشد. آیا رسانه ها میتوانند ابه این ستراتیژی دسترسی داشته باشند؟

آقای عظیمی!

- هماهنگی نظامی به چه معنی است؟آیا به معنی عملیات مشترک است؟ یا نکاتی دیگری را نیز با خود دارد؟

آقای بشری!

- چگونه میتوان مطمئن بود که این ستراتیژی می تواند پیامدهای خوبی داشته باشد؟ یا به زبان دیگر چگونه این ستراتیژی میتواند، در کاهش تلفات غیر نظامیان مثبت تمام گردد؟

در کنار این پرسش ها از فحوای صحبت های مهمانان پرسش های دیگری به میان آمده و پرسیده شده است که برنامه ی نخست به بحث پیرامون همین پرسش ها ویژه شده است.

بخش دوم: هم آهنگی نیرو ها و وضعیت کنونی در کشور

جنرال ظاهر عظیمی!

- درافغانستان تصورعامه چنین است که ستراتیژی ها به افغانستان آورده میشوند و افغانها بدون آنکه آنرا بفهمند به تطبیق آن میپردازند. وزارت دفاع افغانستان تا چه حدی در ساختن این ستراتیژی نقش داشته است؟

- نقش پولیس افغانستان در ستراتیژی جدید در چه است، چگونه مردم افغانستان میتوانند مطمئن باشند که پولیس و اردوی افغانستان در میان خود هماهنگی دارند?

به این پرسش سخنگوی وزارت داخله پاسخ داده است.

•  تحلیلگران حقوقی به این باور هستند که اگر نیرو های ناتو در افغانستان بدون هماهنگی با نیروهای ملی دست به عملیات بزنند، این عملیات مشروع نیست. برخی ازین حقوق دادانان پا فراتر گذاشته آنرا عملیات غیر قانونی از دیدگاه حقوق بین المللی و هم از دیدگاه حقوق ملی میخوانند.

•  آقای وایت نظر شما را درین باره می خواستم بدانم .

از همه شرکت کننده های بحث دعوت شود تا درین زمینه نظر ارایه کنند.

- فرستادن نیروهای بیشتر از جامعۀ بین المللی بویژه امریکا نماینگر آنست که جامعۀ بین المللی با نیروهای نظامی خویش برای مدت مدیدی در افغانستان حضور خواهد داشت. از سوی دیگر برخی از رهبران جهان تعهد دراز مدت خویشرا درعرصۀ های مختلف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در افغانستان مطرح کرده اند. به باور شما چه باید کرد تا افغانها و جامعۀ جهانی، شامل بر قضایای افغانستان زبان ستراتیژیک همدیگر را بفهمند و برنامه های خود را هماهنگ تر راه اندازی نمایند؟ دور سوم پرسش ها نتیجه گیری وطرح ها:

در پایان برای هر مهمان برنامه 3 دقیقه وقت داده شده تا بحث را جمعبندی نموده و راه کار های شان برای ایجاد هم آهنگی بیشتر و در نتیجه جلوگیری از کشتار غیرنظامیان در نبرد های افغانستان ارایه نمایند.