14:03:2010

برنامۀ سیزدهم:

سال ۲۰۰۹ و دوام کشتار غیرنظامیان

پژوهش از ملک ستیز، پژوهشگر امور بین المللی

در آخرین گزارشی که از سوی سازمان ملل متحد به نشر رسیده است، سال 2009 را خونین ترین سال برای افغان ها پس از سقوط طالبان و حضور نظامی جامعۀ بین المللی در افغانستان تعریف کرده است. درین گزارش آمده است که تلفات غیرنظامیان در افغانستان در سال 2009، در مقایسه با سال 2008، چهارده درصد افزایش داشته است.

درین گزارش آمده است در سال 2009، دو هزار و چهارصد و دوازده غیرنظامی کشته شده اند، در حالی که این آمار در سال 2008، دو هزار و یکصد و هجده نفر بود. این گزارش می گوید: "گسترش خشونت ها در افغانستان، کماکان تلفات سنگینی را به غیرنظامیان در طول سال 2009 وارد کرده است."

گزارش تأکید کرده است که "اکثریت قاطع" این تلفات، ناشی از حملات گروه طالبان بوده است. بر اساس این گزارش تعداد تلفات افراد ملکی که توسط نیروهای بین المللی در افغانستان به قتل رسیده اند، 30 در صد کاهش یافته است. آمار سازمان ملل متحد افزایش قابل ملاحظه ای را در تلفات سربازان خارجی در افغانستان در مقایسه با سال 2008 نشان می دهد. این گزارش آورده که تعداد تلفات سربازان خارجی در افغانستان در سال 2008، دوصد و نود و پنج نفر بوده است. براساس آمار تازه، تعداد تلفات سربازان خارجی در سال 2009، به 530 نفر افزایش پیدا کرد.

اما از سوی دیگر کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان با انتشار گزارشی، اعلام کرد که تلفات غیر نظامیان در سال 2009 نسبت به سال 2008 هژده در صد کاهش یافته است. گزارش ها نشاندهندۀ یک اصل عمده است که تغییرات قابل ملاحظۀ در بهبود هماهنگی های لازم میان نیروهای ملی و بین المللی بوجود آمده است. اما رقم تلفات افراد غیر نظامی در افغانستان هنوز هم خیلی بالاست.

برنامۀ سیزدهم به این گزارش ها می پردازد و میبیند که چرا تفاوت هایی در ارقام تلفات از دیدگاه های دونهاد گزارش دهنده مشاهده می گردد وچرا هنوز هم غیر نظامیان قربانیان اصلی جنگ های گسترده در افغانستان هستند.

مهمانان برنامه:

- نظیف الله سالارزی سخنگوی یوناما.

- آقای علی رضا روحانی مشاور ارشد کمسیون مستقل حقوق بشر.

- آقای رفیع فردوس مشاور دفتر رسانه های حکومت.

- سیف الدین سیحون سخنگوی حزب آزادگن افغانستان.

کاهش تلفات، پیامد گزارش ها

- چه دلایلی را در کاهش تلفات ملکی در نتیجۀ عملیات های نظامی نیروهای بین المللی می بینید؟ آیا به نظر شما این نوع کاهش تلفات قناعت بخش است؟

- چرا تلفات غیر نظامیان در نتیجۀ عملیات های نیروهای طالبان بالا گرفته است؟

- آیا بیشتر شدن قربانیان عملیات های طالبان برای نیروهای ملی و بین المللی توجیه پذیر است تا نیروهای بین المللی و ملی خود را موفق تر احساس نمایند؟

دور دوم، چگونگی تهیه و نشر گزارش ها:

چگونه این گزارش ها تهیه می گردند. آیا مراجع تصویب و نظارت برای این گزارش ها وجود دارد. چگونه می توان به شفافیت این گزارش ها مطمئن بود؟

- آیا این گزارش ها توسط حکومت افغانستان جدی پنداشته می شود؟ یا اگر پرسش را مشخص تر سازم ، در کدام زمینه ها، ازین گزارش ها توسط حکومت استفاده می گردد؟

- اغلبا این گزارش ها به سه هدف تهیه می گردند؛ روشن سازی ذهنیت عامه، شناخت درست از حوادث و تصمیم گیری بر بنیاد اطلاعات. شما چه فکر می کنید آیا این سه مؤلفه در تهیه و نشر این گزارش ها مورد استفاده قرار گرفته است؟

از همه شرکت کننده های بحث دعوت شود تا درین زمینه نظر ارایه کنند.

- شما نقش دادخواهی نهاد های ملی وبین المللی ازجمله رسانه ها، نهاد های ملی مدنی و بین المللی را در تهیه و نشر این گونه گزارش ها چگونه ارزیابی می نمایید؟

دور سوم پرسش ها نتیجه گیری و طرح ها:

حال برای هر مهمان ارجمند برای 3 دقیقه وقت داده شده تا بحث امروز را جمعبندی نمایند: